Leppus

Keita to rzemieślnik. W drużynie artystów takich graczy zawsze się nie docenia. Guardiola jednak wie, że na boisko nie może wybiec 11 czarodziei piłki. Potrzeba jeszcze kogoś, kto będzie na nich harował.

Cruyff to geniusz, a geniusze to zawsze ludzie egoistyczni i nieznośni. Z kolei Guardiola to człowiek, który potrafi być w cieniu, na gwiazdy kreując innych. To czyni z niego idealnego trenera. Ale Barcelony bez Cruyffa nie byłoby. Ta filozofia gry Barcy, którą teraz oglądamy to połączeniu dwóch szkół i dwóch osobowości: Cruyffa i Guardioli. Np. szkółka Barcelony jest oparta na założeniach, które wypracowali Holendrzy w początkach lat 70-tych. Dzięki temu pojawiają się tu tacy gracze jak Messi. Ale trzeba talentu Guardioli, żeby te gwiazdy następnie wpasować w zespół i poradzić sobie z ich skłonnością do nadmiernego indywidualizmu.

Villa gra średnio, bo szczyt formy przypadł mu na mistrzostwa świata i bardzo dobrze. Ważne, żeby jego dyspozycja rosła, bo najważniejsze mecze sezonu będą za pół roku. Ibrahimović grał świetnie z początku, a potem przygasł. Tymczasem nie po to kupili go za ciężkie pieniądze, żeby strzelił 15 goli w lidze, ale żeby strzelił coś Interowi kiedy ważyły się losy finału Ligi Mistrzów. Poza tym Villa nie strzelający gola jest czasem lepszy niż Ibrahimović strzelający. Bo to gracz który walczy o każdą piłkę, mnóstwo biega i podaje do partnerów.

Myślę, że Keita przełamał się tym meczem i teraz może grać tak, jak grał na początku zeszłego sezonu, kiedy zdobywał sporo goli i był czołową postacią drużyny.

Wyraźnie widać, że atak Pedro-Villa jest dużo skuteczniejszy niż Bojan-Villa. Wydaje mi się, że Bojan może być kimś podobnym w drużynie Barcelony jak Guti kiedyś w Realu. Wieczny talent, który nigdy naprawdę nie dojrzał do pokładanych w nim nadziei.